نويسنده: admin    بخش: صفحه نخست, مناسبتها    تاريخ: ۱۲ اسفند ۱۳۹۳       

براى دفاع از مظلومیت حضرت فاطمه ى زهرا علیها السلام هر کارى که بتوانیم، باید انجام دهیم

مرحوم میرزا (قدس سره) و ردّ شبهات

طرح تشکیکات از سوى شخص بیروتى (۳۲) و پخش نوار سخنرانى هاى وى، موجب موضع گیرى شجاعانه ى فقیه مقدّس میرزا جواد تبریزى (قدس سره) شد، چنانچه ایشان مى گفتند: »چطور این شخص جرأت کرده، این گونه به ساحت مقدّس بى بى دو عالم (علیها السلام) جسارت کند و منکر بعضى قضایا شود؟ حضرت (علیها السلام) کم مصیبت کشید که این ها این گونه در حق او ظلم مى کنند و همسو با ظالمین، منکر بعضى فضایل یا مصایب حضرت (علیها السلام) مى شوند«.
مرحوم میرزا قدس سره مى فرمود: »آن قدر حضرت فاطمه ى زهرا (علیها السلام) را مورد ظلم قرار دادند که امیرالمؤمنین، حضرت على (علیه السلام) در هنگام دفن فرمود: . . . قَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَهُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِینَهُ وَ أُخْلِسَتِ الزَّهْرَاءُ فَمَا أَقْبَحَ الْخَضْرَاءَ وَ الْغَبْرَاءَ یَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه وآله أَمَّا حُزْنِی فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَیْلِی فَمُسَهَّدٌ وَ هَمٌّ لَا یَبْرَحُ مِنْ قَلْبِی أَوْ یَخْتَارَ اللَّهُ لِی دَارَکَ الَّتِی أَنْتَ فِیهَا مُقِیمٌ کَمَدٌ مُقَیِّحٌ وَ هَمٌّ مُهَیِّجٌ سَرْعَانَ مَا فَرَّقَ بَیْنَنَا وَ إِلَى اللَّهِ أَشْکُو وَ سَتُنْبِئُکَ ابْنَتُکَ بِتَظَافُرِ أُمَّتِکَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ فَکَمْ مِنْ غَلِیلٍ مُعْتَلِجٍ بِصَدْرِهَا لَمْ تَجِدْ إِلَى بَثِّهِ سَبِیلًا وَ سَتَقُولُ وَ یَحْکُمُ اللَّهُ وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ؛ سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَهٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِینَ.
وَآهَ وَاهاً وَ الصَّبْرُ أَیْمَنُ وَ أَجْمَلُ وَ لَوْ لَا غَلَبَهُ الْمُسْتَوْلِینَ لَجَعَلْتُ الْمُقَامَ وَ اللَّبْثَ لِزَاماً مَعْکُوفاً وَ لَأَعْوَلْتُ إِعْوَالَ الثَّکْلَى عَلَى جَلِیلِ الرَّزِیَّهِ فَبِعَیْنِ اللَّهِ تُدْفَنُ ابْنَتُکَ سِرّاً وَ تُهْضَمُ حَقَّهَا وَ تُمْنَعُ إِرْثَهَا وَ لَمْ یَتَبَاعَدِ الْعَهْدُ وَ لَمْ یَخْلَقْ مِنْکَ الذِّکْرُ وَ إِلَى اللَّهِ یَا رَسُولَ اللَّهِ الْمُشْتَکَى وَ فِیکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَحْسَنُ الْعَزَاءِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ وَ (علیها السلام) وَ الرِّضْوَان؛ (۳۳)
امانت بازگردانده و گرو تحویل داده و زهرا از دستم رهانیده شد، اى رسول خدا! چقدر این آسمان نیلگون و زمین تیره، در نظرم زشت جلوه مى کند. راجع به اندوهم چه بگویم که همیشگى است و شبم که به بیدارى مى گذرد، و غم از دلم رخت نمى بندد تا خداوند خانه اى را که تو در آن اقامت دارى، برایم برگزیند. غصه اى دارم جگر سوز و اندوهى شورانگیز، چه زود میان ما جدایى افتاد، و تنها به خدا شکایت مى برم.
به زودى دخترت تو را خبر مى دهد از همدست شدن امتت علیه من، پس به اصرار از او بپرس و احوال را از او جویا شو که چه بسا سوزها داشت که در سینه اش مى جوشید و راهى براى شرح و بیرون ریختن آن نداشت و اکنون خواهد گفت، و خدا داورى خواهد کرد که او بهترین داوران است.

سلام بر شما، سلام وداع کننده اى که نه خشمگین است و نه دلتنگ، که اگر باز گردم از روى دلتنگى نیست و اگر بمانم از بدگمانى نیست به آنچه خداوند به صابران وعده داده، نمى باشد. آه آه! باز هم شکیبایى مبارک تر و زیباتر است که اگر بیم غلبه چیره شوندگان نمى بود، براى همیشه در اینجا مى ماندم و درنگ مى نمودم و بر این مصیبت بزرگ چونان زنان عزیز مرده شیون مى کردم،) چرا که (همچنان که خداوند نظاره مى فرماید، دخترت پنهانى) و دور از چشم بیگانگان (به خاک سپرده مى شود و) اما آشکارا در پیش چشم همگان (حقّش پایمال و از ارثش ممنوع مى گردد با آنکه دیر زمانى نگذشته و هنوز یاد تو کهنه نگشته است. اى رسول خدا، شکایت نزد خداوند بلند مرتبه برده مى شود و بهترین صبر و دلدارى و عزادارى درباره ى توست، درود و رحمت و برکات خداوند یکتا و آفریدگار جهانیان بر تو و او باد.
مرحوم میرزا قدس سره به همه تکلیف مى نمود که باید از مظلومیت حضرت (علیه السلام) دفاع کنند، به مشککین اجازه ندهند که حرف هاى واهى را به جامعه القاء کنند و عوام از مؤمنین را فریب دهند. مرحوم میرزا قدس سره وقتى شنید که فلان شخص در خصوص قضیه ى هجوم به خانه ى دختر رسول خدا صلى الله علیه وآله و سوزاندن درب خانه تشکیکاتى راه انداخته است، سر درس خارج فقه در مسجد اعظم، خطبه ى آتشینى ایراد نموده و با صراحت کامل با ردّ گفتار منحرفین از مظلومیت حضرت فاطمه ى زهرا (علیها السلام) دفاع نمودند، جملات مرحوم میرزا (قدس سره) آن قدر سوزاننده بود که صداى گریه ى طلّاب در مسجد اعظم مى پیچید و ایشان با تمام وجود از بى بى (علیها السلام) دفاع مى کردند و بارها مى گفتند که: »اگر همه چیز من در راه دفاع از حضرت برود، باکى ندارم« خطبه ى مرحوم میرزا (قدس سره) آنچنان صریح و مؤثر بود که موجب حرکت فضلا و طلّاب شد؛ به طورى که ضمن بر هم خوردن دعوت آن شخص کذایى به ایران، تا زمان حیات مرحوم میرزا قدس سره آن شخص و اطرافیانش جرأت نکردند به ایران سفر کنند. موضع گیرى مرحوم میرزا (قدس سره) موجب شد که در سراسر جهان، اتباع و آن شخص مفتضح شوند؛ به طورى که جرأت نمى کردند در مجلس عام حاضر شوند) چون مورد اعتراض مردم قرار مى گرفتند) . مرحوم میرزا (قدس سره) با عملکرد خود، نسل فاطمى را پرورش داد و تا زنده بودند کمتر کسى جرأت مى کرد که در محافل مؤمنین در خصوص عقاید، شبهه اى مطرح کند و ایشان هر جا که صلاح مى دیدند شجاعانه ایستادگى مى کردند و جوّى معنوى و ولایى را در حوزه ى قم ایجاد کردند و نسلى ولایى و فانى در اهل بیت (علیهم السلام) پرورش دادند که امروز حوزه به وجود آنان افتخار مى کند.

————————————-

برگرفته از سیره عالمانه و پندهای حکیمانه استاد الفقهاء والمجتهدین آیت الله میرزا جواد تبریزی (ره) صفحه ۸۰