نويسنده: admin    بخش: پرسش های عقائدی, صفحه نخست    تاريخ: ۳ آبان ۱۳۹۳       

آیا روایاتى که درباره ى گریستن و عزادارى بر امام حسین(علیه السلام) آمده، شکل و کیفیت خاصى را سفارش کرده یا اینکه به مردم واگذار شده که به دلخواه خود مراسم عزادارى را برگزار کنند؟

بسمه تعالى: سینه زنى و گریستن، گرچه شدید باشد، به خاطر سیدالشهداء(علیه السلام)از نشانه هاى دینى است و داخل عنوان حزن و اندوه است و روایات معتبر براى پسندیده بودن این کار و مستحب بودن آن و اینکه باعث تقرب به خداست، وارد شده؛ بنابراین حتى اگر این سینه زنى منجر به سیاه شدن سینه و ضرر به بدن بشود، ایرادى ندارد.
قالَ الصّادِقُ(علیه السلام): أَللّهُمَّ… وَارْحَمْ تِلْکَ الاَْعْیُنَ الَّتِی جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَهً لَنا وَارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتِی جَزَعَتْ وَاحْتَرَقَتْ لَنا وَارْحَمْ الصَّرْخَهَ الَّتِی کانَتْ لَنا؛ امام صادق(علیه السلام) بر سجاده ى خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت، چنین دعا مى کرد و مى فرمود: خدایا! آن دیدگان را که اشک هایش در راه ترحم و عاطفه بر ما جارى شده و دل هایى را که به خاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله هایى را که در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده.
قالَ الرِّضا(علیه السلام): یا ابْنَ شَبیب! إِنْ کُنْتَ باکِیاً لِشَىْء فَابْکِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیّ بْنِ اَبِی طالِب(علیه السلام) فَإنَّهُ ذُبِحَ کَما یُذْبَحُ الْکَبْشُ؛ امام رضا(علیه السلام) به ریّان بن شبیب فرمود: اى پسر شبیب! اگر بر چیزى گریه مى کنى، بر حسین بن على بن ابى طالب(علیهما السلام) گریه کن، چرا که او را مانند گوسفند سر بریدند.
قالَ الرِّضا(علیه السلام): . . . فَعَلى مِثْلِ الْحُسَیْنِ فَلْیَبْکِ الْباکُونَ فَإِنَّ الْبُکاءَ عَلَیْهِ یُحِطُّ الذُّنُوبَ الْعِظامَ . . .؛ امام رضا(علیه السلام) فرمود: گریه کنندگان باید بر کسى همچون حسین(علیه السلام) گریه کنند، چرا که گریستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مى ریزد.
قالَ الرِّضا(علیه السلام):… یَابْنَ شَبیبِ! إِنْ بَکِیَت عَلَى الْحُسَیْنِ(علیه السلام) حَتّى تَصِیرَ دُمُوعُکَ عَلى خَدَّیْکَ غَفَرَ اللهُ لَکَ کُلَّ ذَنْب أَذْنَبْتَهُ صَغِیراً کانَ أَوْ کَبِیراً قَلِیلاً کانَ أَوْ کَثِیراً…؛ امام رضا(علیه السلام) فرمود: اى پسر شبیب! اگر بر حسین(علیه السلام)، آن قدر گریه کنى که اشک هایت بر چهره ات جارى شود، خداوند همه ى گناهانى را که مرتکب شده اى مى آمرزد، کوچک باشد یا بزرگ، کم باشد یا زیاد.