نويسنده: admin    بخش: پرسش های عقائدی, صفحه نخست    تاريخ: ۳۰ آبان ۱۳۹۲       

نظر حضرتعالى در مورد روایت معاویه بن وهب در خصوص ناله و گریه بر حضرت امام حسین(علیه السلام)، از لحاظ سند و دلالت چیست؟

بسمه تعالى: آن روایت از لحاظ دلالت، تام واز لحاظ سند، صحیح است.
«قالَ الصّادِقُ(علیه السلام): أَللّهُمَّ… وَارْحَمْ تِلْکَ الاَْعْیُنَ الَّتِی جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَهً لَنا وَارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتِی جَزَعَتْ وَاحْتَرَقَتْ لَنا وَارْحَمْ الصَّرْخَهَ الَّتِی کانَتْ لَنا؛(۱) امام صادق(علیه السلام) بر سجاده ى خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت(علیهم السلام)، چنین دعا مى کرد و مى فرمود: خدایا! آن دیدگان را که اشک هایش در راه ترحم و عاطفه بر ما جارى شده و دل هایى را که به خاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله هایى را که در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده».

«قالَ الصّادِقُ(علیه السلام): مَنْ دَمِعَتْ عَیْنُهُ فِینا دَمْعَهً لِدَمِ سُفِکَ لَنا أَوْ حَقٍّ لَنا نُقِصْناهُ أَوْ عِرْض انْتُهِکَ لَنا أَوْ لاَِحَد مِنْ شِیعَتِنا بَوَّأَهُ اللهُ تَعالى بِها فِی الْجَنَّهِ حُقُباً؛(۲) امام صادق(علیه السلام) فرمود: هرکس که چشمش در راه ما گریان شود، به خاطر خونى که از ما ریخته شده است، یا حقى که از ما گرفته اند، یا آبرویى که از ما یا یکى از شیعیان ما برده و هتک حرمت کرده اند، خداى متعال به همین سبب، او را در بهشت جاودان، براى ابد جاى مى دهد».

———————————————————————–

۱- بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۸; الکافى، ج ۴، ص ۵۸۳; وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۲۱ .
۲- امالى شیخ مفید، ص ۱۷۵; بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۹; العوالم، ص ۵۲۸٫