نويسنده: admin    بخش: زندگی نامه, صفحه نخست    تاريخ: ۱۸ مرداد ۱۳۹۱       

از اعمالى که مرحوم میرزا(قدس سره) بر آن مراقبت مى کرد و هر هفته به انجام آن مقید بود، زیارت قبور بود، ایشان مى فرمود: اموات به حسنات احتیاج دارند و سر زدن به قبرستان و یاران اموات که دستشان فعلاً از دنیا کوتاه است، علاوه بر تأثیر بر خود شخص، شاد کردن روح آن خفتگان را در پى دارد و یاد کردن آنها و خواندن قرآن یا فاتحه روحشان را شاد مى کند و تأثیر بسیار قوى اى بر خود شخص زائر دارد. ایشان(قدس سره) همیشه مقید رفتن به قبرستان (جهت زیارت اهل قبور) بودند; چه آن زمان که در نجف بودند، هر روز به وادى السلام نجف تشریف مى بردند و چه آن زمان که در قم بودند به قبرستان شیخان، قبرستان على بن جعفر(علیه السلام)، قبرستان نو، ابوحسین و وادى السلام جهت قرائت فاتحه و زیارت اهل قبور تشریف مى بردند و مى گفتند: به زیارت اموات بروید که درس و عبرتى است و انسان را از گناه دور مى کند و ما نیاز داریم تا با رفتن به زیارت اهل قبور درس عبرتى بگیریم و بتوانیم حب دنیا را از دل خود خارج کنیم و متوجه شویم که عاقبت امر ما همین یک متر و نیم جا است که باید پاسخگوى همه اعمال خود باشیم.

این عمل مرجع روشن ضمیر، باعث احیاء قلوب و یادآورى اهوال قبر و قیامت بود و مردم و به خصوص طلاب با مشاهده این رفتار بزرگ منشانه، از غفلت و هواخواهى خویش شرمنده گشته و سخت تحت تأثیر قرار مى گرفتند. مرحوم میرزا (قدس سره)زیارت قبور را جهت سازندگى، نیل به مرتبه کمال، دورى از گناه، ایجاد سکینه در انسان و زندگى همراه با معنویت مؤثر مى دانستند و همواره با زمزمه خود در کنار قبور مى فرمودند: «سرانجام جایمان همین جاست و ما را در یک متر و نیم طول و نیم متر عرض مى خوابانند. آیا ارزش دارد که انسان آخرت خود را به دنیا بفروشد!» و مى فرمودند: تا دیر نشده، باید در دنیا براى آخرت خود تلاش کرد و معنویت کسب نمود، خود را بسازید که فردا دیر است. خود را چیزى حساب نکنید، بنده مطیع باشید و با عشق و جان در جهت نیل به معنویت گام بردارید. بهترین وسیله، توسّل است; توسّل به اهل بیت(علیهم السلام) که «سفینه نجات» مى باشند و اگر آنها نظرى کنند و بخواهند، خداوند متعال توفیق خواهد داد و امید است خداوند متعال به همه ما توفیق دهد تا با معرفت، از این دنیا برویم و بر آخرت خود چیزى ذخیره کنیم تا ضمن آنکه حسرت نخوریم، ائمه اطهار(علیهم السلام) نیز منجى ما باشند، ان شاء الله تعالى.

فقیه مقدس، مرحوم میرزا جواد تبریزى (قدس سره) همیشه براى زیارت اموات به قبرستان هاى واقع در شهر مقدس قم مى رفتند و زمانى که نجف اشرف بودند، با اموات وادى السلام انس خاصى داشتند، ایشان اواخر عمر به خاطر ضعف شدید با فرزند خود و بعضى افراد جهت زیارت اهل قبور به قبرستان تشریف مى بردند.

فاضل محترم حجت الاسلام شیخ غلامحسین فشارکى مى گوید: در یکى از روزهایى که توفیق یافتم در کنار آقا به زیارت قبور بروم، مشاهده کردم که مرحوم میرزا (قدس سره)سوره «یاسین» مى خواند و در همان زیارت اهل قبور رو به فرزند خود (حاج صادق تبریزى) کرد و گفتند: «فرزندم! بعد از من برایم سوره «یاسین» بخوانید.» آن گاه مبلغى و به قرآن خوان قبرستان دادند و گفتند: «چند سوره «یاسین» براى اموات، علما و اشخاص مدفون در این مکان به خصوص دوستان و عزیزانى که با من رفیق یا همدرس بودند، بخوان.» در طول حیات ایشان بارها و بارها شنیده شد که مى فرمودند: «اموات به دعا و خیرات نیاز دارند. مرا در قبر فراموش نکنید، مرا یاد کنید، سوره «یاسین» بخوانید.» مرحوم میرزا(قدس سره)در تمام لحظات عمر پربارشان به یاد مرگ بودند و بارها و بارها مى فرمودند: کارى نکنید که در قبر پشیمان شوید، براى خود ذخیره جمع کنید که فردا دیر است.

——————————————————————

برگرفته از کتاب زی طلبگی استاد الفقهاء والمجتهدین میرزا جواد تبریزی (قدس سره)