نويسنده: admin    بخش: اخبار, صفحه نخست, فیلم ها    تاريخ: ۳۱ مرداد ۱۳۸۹       

zahed-ghomi

کلام فقیه مقدس راحل میرزا جواد تبریزی (ره) در خصوص یقین آیه الله میرزا علی قمی (ره) در نماز

احوالات شیخ علی زاهد قمی (ره)

* ولادت: ۱۲۸۳ ق.

* محلّ ولادت: تهران

* وفات: ۱۳۷۱ ق.

* محلّ دفن: نجف

* محلّ تحصیل: تهران، نجف

* اساتید: حضرات آخوند ملاّ محمّدکاظم خراسانی، میرزا حسین خلیلی تهرانی، سیّد محمّدکاظم یزدی و …

* استاد عرفان: آخوند ملاّ حسینقلی همدانی

* تألیفات: شرح تبصره المتعلّمین، مصباح الانیس، کشکول و …

او بیشتر عمر خود را در علم و عبادت و زهد و قناعت صرف کرد. در مسجد هندی به اقامۀ جماعت می پرداخت. آیات عظام و مراجع و علمایی نظیر آقا ضیاء الدّین عراقی، محمّدحسین غروی اصفهانی، سیّد محسن حکیم، میرزا عبدالهادی شیرازی، سیّد محمود شاهرودی و سیّد ابوالقاسم خویی به او اقتدا کرده، درک جماعت وی را مغتنم می شمردند.

آیت الله مرعشی نجفی در مورد ایشان می نویسد: «وی از کسانی بود که خداوند متعال او را به عمل به تمامی آداب و مستحبّات شرعی – حتّی مجاورت حرمین شریفین (مکّه و مدینه) – موفّق گردانیده بود. او جرثومۀ زهد و تقوا و ورع، نمونۀ پیشینیان شایستۀ ما، برکتی از برکات ما، مقیّد به آداب و مستحبّات، فقیه، محدث، زاهد عابد، مجتهد شب زنده دار بود.»

شیخ حسنعلی نجابت در شرح گلشن راز می نویسد: «شیخ علی قمی از خوش پوش های نجف محسوب می شد و بهترین لباس ها را می پوشید و چون درک بالایی در دروس داشت، در حوزۀ نجف معروف بود. روزی ملاّ حسینقلی همدانی در صحن حرم امیرالمؤمنین ( ع ) نشسته بود، در این اثنا شیخ علی قمی از در قبله وارد شد، همین که چشم مبارک آخوند به او افتاد، شیخ علی با سر تا پهلوی آقا دوید. ملاّحسینقلی یک دقیقه در گوش او صحبت کرد و کسی نفهمید که به ایشان چه فرمود. شیخ علی کمی عقب عقب برگشت و رفت، به فاصلۀ اندکی تمام لباس هایش را عوض کرد و در جلسات درس هم گویی قفل بر دهان زده بود. دیگر، جامه های گران قیمت و صحبت و بحث در درس برایش لذّت نداشت و تا پایان عمر لباس هایش از کرباس بود.

این آیت عظیم در شداید و سختی ها بسیار صبور و بردبار بود، زمانی که فرزندش در نجف از دنیا رفت بی تابی از او دیده نشد، وقتی از دفن او بر می گشت، خبر درگذشت فرزند دیگرش را در ایران به او دادند، پس به سجده افتاد و خدای را شکر کرد. زیرا اعتقادش بر این بود که این امر آزمایشی از جانب خدا و وسیله ای برای پاک شدن از گناهان است.

منبع: کتاب افلاکیان خاک نشین، صفحۀ ۵۰